To bardzo proste i trwa chwilę!

Rejestrację on-line wprowadziliśmy ze względu na Państwa oraz nasze bezpieczeństwo (patrz pkt 2)

1.Dzięki rejestracji On-line są Państwo w stanie zarządzać własną rejestracją (umówić – wybrać dogodny termin lub odwołać lub też wybrać inny termin)

2.Dzięki temu również unikamy kolejek, stłoczenia Pacjentów (co w obecnej sytuacji jest zagrożeniem dla Państwa) i długiego czekania na pobranie próbki. 

3.Dzięki rejestracji on-line dostaną Państwo przypomnienie o zaplanowanej wizycie SMSowo oraz na adres e-mail.

 

Zaczynamy!

Na stronie głównej klikamy na przycisk „REJESTRACJA ON-LINE”

 

Po naciśnięciu zostajemy przeniesieni do strony, na której dokonujemy wyboru terminu oraz godziny (wybieramy dzień z kalendarza po prawej stronie – na niebiesko podświetlają się dni, w których dostępne są wolne terminy); typ wizyty to zawsze BADANIE LABORATORYJNE

 

 

Zostaniemy poproszeni o podanie adresu e-mail do rejestracji. Ważne, aby zaznaczyć, że nie jest się robotem.

 

 

Klikamy „ZAREZERWUJ”

 

 

Dostajemy informację, iż na maila został wysłany link uwierzytelniający (chroni to nas przed tym, by osoby niepowołane umawiały nas na badania, jest to zabezpieczenie systemowe)

 

 

Klikamy w link w mailu- jest to dokończenie procesu rejestracji

 

Wypełniamy pola (Hasło – jest to hasło do konta na platformie Igabinet, gdzie będą mogli Państwo łatwo umówić się do nas na przykład na kontrolę po leczeniu itp; dodatkowo podajemy Imię, Nazwisko oraz telefon kontaktowy), zaznaczamy pole „NIE JESTEM ROBOTEM” i Klikamy „ZAŁÓŻ KONTO” 

 

Klikamy ZAŁÓŻ KONTO, zostajemy przeniesieni na stronę, gdzie dokonamy potwierdzenia rezerwacji jednym kliknięciem:

I gotowe 🙂

Dostaną Państwo maila z potwierdzeniem wizyty 🙂

Zapraszamy!



Szanowni Pacjenci,

prosimy o zapoznanie się z zestawem procedur, po ponownym otwarciu Derma-Lab :

(ENGLISH BELOW)

  1. Pacjenci będą przyjmowani tylko w określone dni tygodnia, obowiązują zapisy oraz limit pacjentów na dany dzień.
  2. Każdemu z pacjentów wyznaczymy orientacyjną godzinę stawienia się na badanie – ponieważ badanie trwa maksymalnie 10 minut, nie będziemy umawiać na konkretne godziny – z powodu wypadków losowych część z Państwa i tak może nie zdążyć na wyznaczoną, konkretną godzinę. Chcemy również uniknąć sytuacji, kiedy część z Państwa przyjdzie tuż przed zamknięciem laboratorium, co znacznie wydłuży nasz czas pracy.
  3. Pacjent odwołuje wizytę tylko i wyłącznie SMSowo, wystarczy podać datę wizyty oraz swoje imię i nazwisko.
  4. Jeżeli badanie nie jest pilne, prosimy o wykonanie go w bardziej bezpiecznym przedziale czasowym (po szczycie pandemii).
  5. Jeżeli są państwo w  grupie ryzyka również prosimy o wykonanie badań w bardziej bezpiecznym przedziale czasowym (po szczycie pandemii).
  6. Ze względu na sytuację epidemiologiczną zastrzegamy sobie prawo do odwołania wszystkich wizyt w danym dniu. O odwołaniu wizyty zostaną Państwo poinformowani SMSowo lub telefonicznie.
  7. W rejestracji może przebywać maksymalnie jedna osoba, wyjątek stanowią dzieci – z dzieckiem może przebywać jeden rodzić lub jeden opiekun prawny.
  8. W poczekalni może przebywać maksymalnie jedna osoba, jeśli chodzi o dzieci – jw.
  9. Pozostali pacjenci proszeni są o poczekanie przed placówką, z zachowaniem bezpiecznej odległości od innych.
  10. Po wejściu do poczekalni prosimy o zdezynfekowanie dłoni płynem antybakteryjnym, który udostępnimy dla Państwa.
  11. Przed wejściem do rejestracji zostanie Państwu zmierzona temperatura termometrem bezdotykowym.
  12. W związku z nakazem noszenia maseczek, Pacjenci proszeni są o ich założenie przed wizytą w laboratorium.
  13. Preferujemy płatność kartą za badanie.
  14. Na chwilę obecną preferujemy odbiór wyników badań wyłącznie drogą elektroniczną.
  15. Badanie w kierunku łuszczycy (HLA-cw6) – wymaz z wewnętrznej części policzka pacjent pobiera samodzielnie w udostępnionym przez nas pomieszczeniu.
  16. Badanie mikrobiologiczne – wymaz z antybiogramem, dla zmian zlokalizowanych na skóry twarzy – pacjent pobiera samodzielnie w udostępnionym przez nas pomieszczeniu.
  17. Badanie mikrobiologiczne lub mykologiczne z jamy ustnej pacjent pobiera samodzielnie w domu i pobrany wymaz  przynosi do laboratorium.
  18. Ze względu na  częste stosowanie środków do dezynfekcji dłoni, nie będziemy pobierać wymazów bakteriologicznych zlokalizowanych w obrębie rąk oraz paznokci rąk.
  19. Prosimy o bardzo sprawne wizyty w naszym laboratorium – wszelkie (czasami liczne)pytania znacznie wydłużają czas wizyty; dlatego mogą Państwo o wszystko zapytać nas np za pośrednictwem maila.

Dziękujemy za wyrozumiałość,

zespół Derma-Lab

Dear Patients,

please refer to the set of procedures after re-opening Derma-Lab:

  1. Patients will only be admitted on certain days of the week, with a limit of patients per day.
  2. Each patient will be given an approximate time to appear for the examination – because the examination lasts a maximum of 10 minutes, we will not arrange specific hours – due to random accidents some of you may not be able to reach the designated hour. We also want to avoid a situation when some of you will come just before closing the laboratory, which will significantly extend our working time.
  3. The patient cancels the visit only by SMS, with the date of the visit and your name.
  4. If the examination is not urgent, please do it in a safer time frame (after the pandemic peak).
  5. If you are at risk group, please also perform examination in a more secure time range (after the pandemic peak).
  6. Due to the epidemiological situation, we reserve the right to cancel all visits on a given day. You will be notified by phone or SMS about the cancellation of your visit.
  7. A maximum of one person can be in registration area, children are an exception – one child or one legal guardian may be with the child.
  8. A maximum of one person can be in the waiting room when it comes to children – as above
  9. Other patients are asked to wait outside the facility, keeping a safe distance from each other.
  10. After entering the waiting room, please disinfect your hands with antibacterial liquid, which will be available for you.
  11. Before entering the registration, your temparature will be measured with a non-contact thermometer.
  12. Patients are asked to wear masks before visiting the laboratory.
  13. We prefer card payment for the examination.
  14. We prefer to receive test results only electronically.
  15. Examination for psoriasis (HLA-cw6) – the patient takes the swab from the inside of the cheek in the room provided by us.
  16. Microbiological examination – a swab with an antibiogram, for lesions located on the skin of the face – the patient collects himself in a room provided by us.
  17. The patient takes the microbiological or mycological examination from the mouth at home and brings the swab to the laboratory.
  18. Due to the frequent use of hand disinfectants, we will not collect bacteriological swabs located within the hands and fingernails.
  19. We ask for very efficient visits to our laboratory – all (sometimes numerous) questions significantly extend the time of the visit; that’s why you can ask us everything via e-mail.

Thank you for your understanding,

Derma-Lab team



5 lutego 2020 BadaniaChoroby

Z tego, co udaje nam się obserwować w naszej pracy, Pacjenci (ale czasami też lekarze) często powielają mity dotyczące grzybicy.

Poniżej przedstawimy Państwu najczęściej poruszane zagadnienia z odpowiedziami.

 

  1. „To na pewno grzybica paznokci! Bo co innego?” Odpowiedzi na to pytanie jest kilka i trzeba na początku zastanowić się, w jakich okolicznościach pojawiły się zmiany na paznokciu/bądź paznokciach. Jeśli paznokieć był uszkodzony mechanicznie, mogło dojść do trwałych zmian w jego macierzy. Ten paznokieć może już nigdy nie wrócić do swojego pierwotnego wyglądu. Dobrze jest faktycznie sprawdzić, czy przy okazji nie doszło do nadkażenia grzybami patogennymi, zwłaszcza, jeśli stan paznokcia zaczyna się pogarszać i towarzyszy temu niemiły zapach. Niemniej jednak – jeżeli najpierw był uraz mechaniczny paznokcia, a potem wdało się zakażenie grzybicze, proszę pamiętać, że w tej sytuacji leczymy grzybicę, co poprawi nieco stan paznokcia ale nie naprawi uszkodzeń mechanicznych macierzy. Należy wtedy udać się do podologa, który opracuje paznokieć w odpowiedni sposób. Uszkodzenia mechaniczne kilku paznokci na przykład spowodowane wadami stopy – haluksami, czy też ciasnymi butami są zazwyczaj SYMETRYCZNE i dotyczą np tylko paznokci paluchów stóp. Grzybica bardzo rzadko bywa symetryczna.
  2. Drugą sprawą są choroby, które mogą przypominać grzybicę paznokci – na przykład łuszczyca bądź liszaj płaski. Badanie mykologiczne pomaga nam rozpoznać, czy możemy grzybicę potwierdzić, czy wykluczyć. Jeżeli w rodzinie występują zmiany skórne o nieznanej etiologii, a u Państwa pojawiły się zmiany w obrębie paznokci rąk czy stóp (zazwyczaj paluchy stóp), można zrobić badanie mykologiczne oraz badanie na obecność genu łuszczycowego HLA-cw6. Proszę również pamiętać o tym, że takie paznokcie jak magnes przyciągają grzyby patogenne i bardzo często obserwujemy współistnienie grzybicy i łuszczycy paznokci u pacjentów.
  3. „Ale grzybica powinna się przenosić na inne paznokcie!” Nie. Wcale nie musi, zależy to od wielu czynników, na przykład od naszej odporności a także od gatunku grzyba, który wywołuje zakażenie. Niektóre gatunki są po prostu bardziej wirulentne od innych, stąd też łatwiej kolonizują nowe obszary ciała. Inne gatunki z kolei mogą latami bytować na jednym paznokciu i nie zakażać innych.
  4. „Chcę powtórzyć badanie, w badaniu mikroskopowym wyszło, że jest grzybica, w hodowli nic nie wyszło – nie wiem czy mam grzybicę?” Tak, jeśli preparat został oceniony prawidłowo przez osobę wykwalifikowaną to jak najbardziej obecność struktur grzybni pod mikroskopem świadczy o tym, że jest to zakażenie grzybicze. Niestety, hodowla nie powinna być już w tej chwili kryterium diagnostycznym a jedynie badaniem dodatkowym. Na hodowli często NIE ROSNĄ grzyby – wynika to z ich zdolności reprodukcyjnej w środowisku sztucznym oraz faktu, że do podłoży dodawane są antybiotyki ograniczające wzrost bakterii ale również, paradoksalnie, grzybów, które często są typowym zanieczyszczeniem próbki, ale właśnie te antybiotyki mają fatalny wpływ na to, że grzyb, który mamy na skórze czy na paznokciach, nie urośnie na podłożu. W przypadku badań PCR nie ma takiej obawy – polegają one na wykrywaniu DNA, więc nic nie hodujemy, metoda jest czulsza i pozwala na wykrycie niemal wszystkich patogenów grzybiczych, które odpowiadają za zakażenie grzybicze.

Na razie to tyle, cdn 🙂

Zapraszamy śmiało do pozostawienia komentarza, jeśli przychodzą Państwu jakieś pytania do głowy – odpowiemy na nie z miłą chęcią 🙂

Derma-Lab



24 listopada 2019 BadaniaSprawy organizacyjne

Szanowni Pacjenci,

(Przed wizytą w danej placówce proszę się odpowiednio przygotować do badań oraz proszę dokładnie sprawdzić typ zaleconego badania – czy jest to badanie mykologiczne, mikrobiologiczne, weneryczne, etc.)

w związku z grudniowym remontem, podajemy spis placówek, gdzie wykonają Państwo poszczególne badania:

Badanie mykologiczne  – badanie bezpośrednie (mikroskopowe) oraz hodowla (zamiast badania mykologicznego PCR):

UWAGA! Proszę brać pod uwagę, iż wynik badania bezpośredniego (mikroskopowego) jest zazwyczaj bardzo szybko, natomiast wynik z hodowli jest po około 3-4 tygodniach od pobrania materiału. Proszę mieć na uwadze, że wynik metodą PCR jest w ciągu 3 dni roboczych, więc jeśli otrzymali Państwo informację o wykonaniu badania metodą PCR należy rozważyć, czy wynik badania dokładniejszą metodą PCR nie będzie mimo wszystko szybciej niż wynik z mniej czułego badania hodowlanego.

Szczególnie polecamy –  Pracownia Mykologiczna Kliniki Dermatologii ul Chałubińskiego 1, czynne od poniedziałku do piątku między 9:00 a 12:00 Telefon: 71/784-23-00

ewentualnie : mykolab – grafik pracy, punkty pobrań znajdą Państwo na stronie www.mykolab.pl

Badanie mikrobiologiczne – posiew z antybiogramem :

Microfam https://www.fundacjaam.pl/MicroFAM.html

ewentualnie: DIALAB punkt pobrań Zdrowa Kobieta ul. Kamiennogórska 10, czynny od poniedziałku do piątku 8:00-11:00

dodatkowo: punkt pobrań DIAGNOSTYKA ul Opolska 131 A, czwartki od godziny 16:00 do 18:00

Badania w kierunku Nużeńca (Demodex):

Pracownia Mykologiczna Kliniki Dermatologii ul Chałubińskiego 1, czynne od poniedziałku do piątku między 9:00 a 12:00 Telefon: 71/784-23-00

ewentualnie: punkt pobrań DIALAB ul Życzliwa 15-17 www.dialab.pl

ewentualnie: mykolab www.mykolab.pl

Badanie w kierunku Świerzbowca:

Pracownia Mykologiczna Kliniki Dermatologii ul Chałubińskiego 1, czynne od poniedziałku do piątku między 9:00 a 12:00 Telefon: 71/784-23-00

ewentualnie: mykolab www.mykolab.pl

Badanie w kierunku łupieżu pstrego:

Pracownia Mykologiczna Kliniki Dermatologii ul Chałubińskiego 1, czynne od poniedziałku do piątku między 9:00 a 12:00 Telefon: 71/784-23-00

ewentualnie: mykolab www.mykolab.pl

Badania wenerologiczne:

www.euroimmundna.pl tel 71 364 45 96

(na stronie www.euroimmundna.pl przechodzimy do zakładki INFEKCJE:

Pakiet 11 patogenów w Derma-Lab to „Pakiet intymny” w Euroimmun;

Pakiet 41 patogenów w Derma-Lab to Pakiet „Uro-Gen Max 41” – jest w pakiecie badań urogenitalnych w Euroimmun;

Genotypowanie 30 HPV w Derma-Lab to „Genotypowanie 30 HPV” w zakładce Infekcje/HPV na stronie Euroimmun;

Bakterie  w Derma Lab to Pakiet „Uro-Gen Bakterie 6” w zakładce Infekcje/Pakiet badań urogenitalnych w Euroimmun;

Opryszczka HSV – należy się skontaktować bezpośrednio z laboratorium Euroimmun, telefon 71 364 45 96)

ewentualnie: punkt pobrań Diagnostyka ul. Opolska 131A (proszę się upewnić, w jakim kierunku zrobić badanie, oferta placówki może się nieco różnić od oferty DERMA-LAB)

Badanie w kierunku łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów (HLA-cw6):

www.euroimmundna.pl 

ewentualnie: punkt pobrań Diagnostyka ul. Opolska 131A



11 lipca 2018 Badania

Wykonując badanie mykologiczne, zdarza się czasami taka sytuacja, że w próbce badanej wykryto grzyby pleśniowe.

Jak wiemy, grzyby pleśniowe i ich zarodniki są szeroko rozpowszechnione w otaczającym nas świecie, stąd tez nasuwa się pytanie: jak interpretować uzyskany wynik? Czy grzyby te to zanieczyszczenie, czy też patogen?

Spośród grzybów pleśniowych dowiedziono, że jedynie rodzaj Scopulariopsis posiada zdolność do rozkładania keratyny, występującej w skórze, włosach i przede wszystkim w paznokciach.

Pozostałe patogeny – np z rodzaju Aspergillus i Fusarium, mogą również powodować grzybicę, natomiast mają zdecydowanie mniejszą zdolność do rozkładania keratyny i preferują niejako osoby o obniżonej odporności, bądź też osoby starsze.

Jak zatem sprawdzić, czy dany grzyb jest patogenem, czy tylko zanieczyszczeniem?

W przypadku tradycyjnej mikologii (badanie bezpośrednie + badanie hodowlane) stosuje się następującą procedurę:

Od pacjentów z podejrzeniem zakażenia grzybami pleśniowymi pobiera się przy pierwszej wizycie 5 próbek do badania bezpośredniego oraz hodowli. Jeżeli 1, 2 lub 3 próbki są dodatnie w badaniu hodowlanym w kierunku grzybów pleśniowych, pacjenci zgłaszają się na kolejne pobranie pojedynczej próbki materiału do badania mikologicznego, odpowiednio po 1, 2, 3 i 6 tygodniach. Jeżeli którakolwiek z hodowli pobranych w tych odstępach czasu jest dodatnia w kierunku danego gatunku grzybów pleśniowych, można uznać  je za czynnik etiologiczny zakażenia grzybiczego.

W przypadku dodatniego badania metodą PCR  w kierunku grzybów pleśniowych, kryterium dodatkowym do rozpoznania, czy mamy do czynienia z patogenem czy też z zanieczyszczeniem, powinno być dodatnie badanie bezpośrednie i/lub hodowlane.

Dalsza interpretacja wyniku powinna odbywać się już u lekarza prowadzącego, który zadecyduje o podjęciu odpowiedniego leczenia.



30 sierpnia 2017 BadaniaChoroby

Diagnostyka mykologiczna

Na czym polega diagnostyka mykologiczna, jakie metody wykorzystuje się wykonując badanie mykologiczne? Dokładny opis stosowanych technik znajdziecie Państwo poniżej:

1.Wstępna ocena ogniska chorobowego:

Przed pobraniem materiału do badania mykologicznego pomocna jest ocena ognisk chorobowych w świetle lampy Wooda. Jest to przenośna lampa kwarcowa, w której dzięki zastosowaniu specjalnego czarnego filtra, (filtr Wooda zbudowany z krzemianu baru z dodatkiem 9% tlenku niklu, którego pasmo przepustowości wynosi od 320 do 400 nm z maksimum w 365 nm), emitowane jest długofalowe promieniowanie nadfioletowe. Promieniowanie to ‚bombarduje’ komórki grzyba i w efekcie zaczynają one silnie fluoryzować w świetle lampy. Pozwala to na wstępne rozpoznanie pewnych typów zakażenia grzybiczego. Grzybica drobnozarodnikowa wywołana przez Microsporum canis daje w świetle lampy Wooda charakterystyczną, zielonkawą fluorescencję, natomiast łupież pstry wywołany przez Malassezia furfur charakteryzuje się żółto-białą fluorescencją.

2.Konwencjonalna diagnostyka zakażeń grzybiczych:

Na tradycyjne badanie mykologiczne składa się badanie bezpośrednie, badanie hodowlane oraz dodatkowe testy fizjologiczne i biochemiczne.

Badanie bezpośrednie: Polega na wykrywaniu elementów struktury grzyba (nici, zarodniki) w materiale pobranym od pacjenta (łuski skórne, włosy, paznokcie). Materiał ten poddaje się działaniu roztworu rozjaśniającego: 10-20% wodorotlenku potasu (KOH) z dodatkiem 40% dimetylosulfotlenku (DMSO) i ogląda się w mikroskopie, w powiększeniu 400x. Preparaty do badań bezpośrednich można wybarwiać także atramentem Parkera, oranżem akrydyny, czy fluorochromami. Ważne jest to, iż badaniem tym nie można wykluczyć grzybicy, można ją jedynie potwierdzić. Badanie bezpośrednie może być fałszywie ujemne, zwłaszcza, jeżeli preparat jest zbyt gruby, nie został poddany wystarczająco długo działaniu roztworu rozjaśniającego, czy też nie został obejrzany przez osobę wyspecjalizowaną w tej dziedzinie.

Badanie hodowlane: Z pozostałej części materiału pobranego do badania zakładana jest hodowla, najczęściej na podłożu Sabourauda. Grzyby patogenne są anaerobami, z tego względu też ich hodowlę należy prowadzić w probówkach z korkami ligninowymi, bądź metalowymi zakrętkami, przy uprzednim upewnieniu się, iż nie są one szczelnie zakręcone. Niektóre gatunki grzybów są bardzo wrażliwe na brak tlenu – w warunkach beztlenowych hodowla szybko ginie. Ważne są również warunki prowadzenia hodowli, takie jak temperatura. Przykładowo, dla dermatofitów optimum temperatury waha się w granicach 25oC – 37oC (obecnie przyjmuje się, iż najlepsza temperatura dla ich wzrostu i rozwoju to 26oC), co odpowiada temperaturze powierzchni skóry, która, jak wiadomo, utrzymuje się w granicach 30oC – 34oC, w zależności od części ciała i warunków wewnętrznych (wyziębienie, gorączka) i zewnętrznych (warunki atmosferyczne). Grzyby drożdżakowe wzrastać mogą w podobnym zakresie temperatur, jednakże ich optimum wynosi 36oC – 37oC (co odpowiada warunkom, jakie panują na przykład w fałdach skórnych). Niektóre gatunki drożdżaków mogą rosnąć nawet w temperaturach wyższych, przykładowo Candida albicans dobrze wzrasta w temperaturze 42oC oraz 45oC. Hodowle grzybów pleśniowych mogą wzrastać natomiast w zakresie temperatur 22oC – 28oC, przy czym ich optimum wzrostu to temperatura około 25oC. Wyjątkiem od reguły jest Aspergillus fumigatus, który wykazuje zdolność do wzrostu w temperaturze 70oC.

Obok temperatury, stężenie jonów wodorowych (pH) należy do najważniejszych czynników fizycznych, wpływających na przemianę materii i wzrost drobnoustrojów. Dermatofity mogą rosnąć w bardzo szerokim przedziale, tzn. 4,0 – 10,0 pH. Ponadto, grzyby te produkują egzoenzymy, takie jak proteazy, które mają zdolność do podnoszenia pH pożywki. Na agarze zawierającym pepton i glukozę, mogą zasadowić środowisko, niezależnie od tego, czy początkowe pH medium jest kwaśne (pH 5,0) czy lekko zasadowe (pH 7,5). Grzyby drożdżakowe oraz pleśniowe również wykazują szeroką tolerancję dla wartości pH pożywki, w przedziale 1,5 – 8,5, przy czym najlepiej rozwijają się w kwaśnym pH pożywki. Należy podkreślić, iż pH podłoża wywiera wyraźny wpływ na szybkość wzrostu oraz na wiele innych procesów życiowych. Pożywka może mieć pH korzystne dla wzrostu, a niekorzystne dla zarodnikowania lub innych procesów komórkowych.

Czas oczekiwania na wzrost dermatofitów jest długi, w zależności od gatunku wynosi on od 3 do 5 tygodni. Hodowle mogą ulec kontaminacji przez bakterie lub wszechobecnie występujące zarodniki szybkorosnących grzybów pleśniowych. Podłoża stosowane w mikologii są, dlatego wzbogacone antybiotykami, które hamują wzrost bakterii oraz niektórych grzybów pleśniowych, a nie wpłyną na wzrost dermatofita.

Zdecydowanie szybciej wzrastają grzyby drożdżakowe – od 2 do 4 dni, w przypadku grzybów pleśniowych, dla niektórych gatunków wzrost grzybni można zauważyć już po 2 dobach, jednakże zazwyczaj hodowle prowadzi się przez 7 dni

Identyfikacja patogenów grzybiczych: Identyfikację gatunkową wyhodowanych organizmów dokonuje się w oparciu o ich cechy makroskopowe oraz mikroskopowe. Cechy makroskopowe hodowli to między innymi zabarwienie, kształt, utkanie kolonii, struktura jej powierzchni, brzegi, konsystencja, zdolność do produkcji barwników, wzniesienie nad powierzchnię podłoża, czy też wydzielany zapach. Cechy mikroskopowe preparatu, barwionego najczęściej błękitem laktofenolowym to ułożenie, kształt rozmiar i rodzaj zarodników (struktury rozmnażania bezpłciowego), występowanie charakterystycznych struktur (na przykład „rogi jelenia”, spiralne strzępki, pseudostrzępki), szerokość oraz sposób rozgałęzienia grzybni, występowanie lub brak przegród, obecność struktur rozmnażania płciowego (np. worki, askospory). W celu uzyskania dobrej jakości preparatów mikroskopowych do oceny morfologii grzybów strzępkowych, można założyć tak zwaną mikrohodowlę szkiełkową. Opiera się ona obserwacji wytwarzania w czasie wzrostu poszczególnych elementów charakterystycznych dla grzybów. Wykonanie mikrohodowli polega na przygotowaniu jałowej, wilgotnej komory (np. szalka Petriego z wodą destylowaną), umieszczeniu w niej szkiełka podstawowego, na które nakłada się bloczek podłoża agarowego (w kształcie prostokątnym bądź kwadratowym, na tyle mały, by zakryło go szkiełko nakrywkowe). Tak przygotowane podłoże zaszczepia się z czterech stron grzybnią i przykrywa się uprzednio wyjałowionym szkiełkiem nakrywkowym. Inkubację prowadzi się w temperaturze 25-27oC aż do momentu wzrostu i sporulacji grzybów. Następnie można wykonać preparaty z mikrohodowli [18]. W celu wykonania preparatów z mikrohodowli szkiełkowej należy ostrożnie zdjąć szkiełko nakrywkowe a na powierzchnię, która stykała się z bloczkiem agarowym nanieść kroplę 95% alkoholu (środek zwilżający). Szkiełko nakrywkowe następnie przenosi się na czyste szkiełko podstawowe z kroplą błękitu laktofenolowego. W celu uzyskania drugiego preparatu, należy zdjąć bloczek agarowy ze szkiełka podstawowego użytego do założenia mikrohodowli, a w miejscu, gdzie się on znajdował, nanieść na szkiełko kroplę 95% alkoholu, a następnie kroplę błękitu laktofenolowego. Tak przygotowane szkiełko podstawowe przykrywa się czystym szkiełkiem nakrywkowym. Oba preparaty ocenia się pod mikroskopem w powiększeniach 100x i 400x.

Bardzo często jednak ocena makro- oraz mikroskopowa nie wystarczy, aby dany patogen oznaczyć gatunkowo. Posiew na podłoża różnicujące pozwala na określenie biochemicznych właściwości badanego grzyba. Czasami konieczne jest wykonanie dodatkowych testów identyfikacyjnych, opierających się na właściwościach fizjologicznych oraz asymilacyjnych patogenu.

3. Nowoczesna diagnostyka mykologiczna:

Metody diagnostyki molekularnej opierają się na wykrywaniu materiału genetycznego czynnika etiologicznego w próbkach pobranych od chorego. Dużą zaletą nowoczesnych technik molekularnych jest większa czułość w porównaniu do metod tradycyjnych (w zależności od metody wykrywanie DNA grzyba w ilości zaledwie 50 fg w próbce). Kolejnym pozytywnym aspektem jest znacznie krótszy czas oczekiwania na wynik, który wynosić może nawet kilka godzin, w porównaniu do pięciu tygodniu w klasycznej diagnostyce mikologicznej. Molekularna diagnostyka zakażeń grzybiczych jest na tyle dokładna, iż często pozwala również szybko określić, jaki patogen wywołał zakażenie, a to z kolei daje możliwość dobrania odpowiedniego leczenia. Ponadto, dzięki zastosowaniu metod molekularnych istnieje większe prawdopodobieństwo szybszego wykrycia gatunków rzadko występujących w praktyce laboratoryjnej, co jest bardzo ważnym aspektem, jeśli chodzi o aktualizację danych epidemiologicznych dotyczących zakażeń grzybiczych.

Metody stosowane obecnie w molekularnej diagnostyce zakażeń grzybiczych bazują na łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR, ang. Polymerase Chain Reaction), która umożliwia amplifikację materiału genetycznego patogenu oraz hybrydyzację ze starterami specyficznymi wobec powielanego DNA bądź sondami znakowanymi izotopowo lub luminescencyjnie. W doborze starterów zapoczątkowujących amplifikację DNA istotne jest to, by powielany fragment występował w genomie w wielu kopiach, gdyż zwiększa to czułość metody. W przypadku grzybów chorobotwórczych do konstrukcji testów diagnostycznych często używa się sekwencji komplementarnych do regionów kodujących rRNA, które zazwyczaj są unikalne dla różnych gatunków drobnoustrojów i występują nawet w dziesiątkach kopii [58, 115]. W skład tych regionów wchodzą wewnętrzne regiony niekodujące (ITS, ang. Internal Transcribed Spacer) charakteryzujące się dużym polimorfizmem wewnętrznym oraz międzygenowy region IGS (Intergenic Spacer Region), który zawiera zewnętrzne fragmenty niekodujące (ETS, ang. External Transcribed Spacer) [25, 38, 145]. Unikalna sekwencja w obrębie regionu ITS pozwala na identyfikację dermatofitów Trichophyton tonsurans (ITS1) oraz Epidermophyton floccosum (ITS2) [21, 53]. Dla niektórych gatunków grzybów homologia w obrębie rDNA jest na tyle wysoka, iż poszukiwane są inne sekwencje kodujące, które pozwolą na ich zróżnicowanie. W tym celu w reakcji PCR amplifikuje się geny enzymów – tubuliny, syntazy chitynowej (w celu wykrycia dermatofitów Trichophyton mentagrophytes i Trichophyton tonsurans, niektórych gatunków z rodzaju Candida,), aktyny (Microsporum canis), topoizomerazy DNA, lanosterol-α-demetylazy bądź też geny mitochondrialnego DNA (mtDNA) – kodujące cytochrom b, dehydrogenazę NADH, podjednostki oksydazy cytochromowej, czy mitochondrialne rybosomy [21, 46, 66, 104, 154]. Dla detekcji Trichophyton rubrum zastosowano również startery zapoczątkowujące amplifikację charakterystycznego dla tego gatunku fragmentu DNA składającego się z mikrosatelitarnych powtórzeń GT [19].

W związku z ciągłym rozwojem diagnostyki molekularnej, powstał szereg modyfikacji klasycznej reakcji PCR. W diagnostyce grzybic znalazły zastosowanie następujące metody:

  • AP-PCR (ang. Arbitrarily Primed PCR) – reakcja PCR z użyciem określonej pary starterów.

  • Multiplex-PCR (multipleksowy PCR) – reakcja PCR z wykorzystaniem kilku par starterów.

  • RT-PCR (ang. Reverse Transcription PCR) – modyfikacja polegająca na użyciu mRNA jako matrycy. Synteza DNA na matrycy mRNA odbywa się przy użyciu odwrotnej transkryptazy. Następnie DNA amplifikuje się za pomocą zwykłej reakcji PCR. Metoda ta pozwala na amplifikację wyłącznie sekwencji zawartej w dojrzałym mRNA, a więc tylko egzonów. Powstały DNA określany jest jako cDNA– komplementarny DNA.

  • RACE PCR (ang. Rapid Amplification of cDNA Ends PCR, Szybka amplifikacja końców cDNA) – odmiana reakcji PCR, której celem jest poznanie dokładnej sekwencji jednego z końców RNA. W zależności od analizowanego końca stosowana jest metoda 3’RACE lub 5’RACE .

  • Real-Time PCR (PCR w czasie rzeczywistym, PCR ilościowy) – metoda ta wykorzystuje pomiar przyrostu produktu PCR w czasie rzeczywistym. Do środowiska reakcji wprowadzane są znakowane (np. barwnikami fluorescencyjnymi) nukleotydy bądź sondy łączące się z DNA, które pozwalają na podstawie odczytów w kolejnych cyklach określić ilość matrycy użytej do reakcji, jak również śledzić ilość powstającego produktu.

  • PCR-RLFP (ang. Restriction Rragment Length Polymorphism, Polimorfizm długości fragmentów Restrykcyjnych) – polega na trawieniu produktu reakcji PCR enzymami restrykcyjnymi i ocenie długości powstałych fragmentów w porównaniu ze wzorcami charakterystycznymi dla danych gatunków.

  • PCR-RLB (ang. Reverse Line Blot) – metoda ta wykorzystuje fakt, iż wewnętrzne regiony niekodujące (ITS1, ITS2) pomiędzy genami rRNA są wystarczająco polimorficzne, by zidentyfikować patogeny na poziomie gatunkowym.

  • RAPD-PCR (ang. Rapid Amplification of Polymorphic DNA, Szybka amplifikacja polimorficznego DNA) – metoda polega na użyciu jednego, krótkiego, losowego startera. Po zakończeniu reakcji i analizie elektroforetycznej otrzymuje się różny układ prążków będący cechą charakterystyczną danego gatunku (fingerprinting). Niestety przez niską temperaturę łączenia starterów (konieczne by uzyskać wystarczającą ilość produktów) metoda ma niską powtarzalność i wynik zależy od wielu trudnych do określenia czynników (np. niewielkie wahania temperatury, użyte odczynniki, czasy nagrzewania/chłodzenia).

  • nested-PCR (PCR zagnieżdżony) – wykazuje wyższą czułość detekcji (nawet 50 fg DNA patogenu w materiale klinicznym) w porównaniu do klasycznego PCR, poprzez kombinację dwóch następujących po sobie reakcji PCR z użyciem dwóch par starterów. Wadą metody jest ryzyko kontaminacji próbek.

  • PCR-EIA – połączenie metody PCR oraz immunoenzymatycznej, w metodzie tej stosuje się startery uniwersalne a oprócz tego sondy (specyficzne dla rodzaju lub gatunku), znakowane biotyną lub dioksygeniną.

Oprócz wymienionych metod do identyfikacji rzadkich gatunków grzybów wykorzystuje się analizę sekwencji genów. Technika ta polega na zastosowaniu starterów uniwersalnych, które zapoczątkowują amplifikację konserwatywnych regionów genomu drobnoustrojów a następnie analizuje się sekwencję uzyskanego amplikonu. Identyfikacja gatunkowa jest przeprowadzona przez porównanie otrzymanej sekwencji z sekwencjami umieszczonymi w bazach danych takich jak GenBank. W przypadku, gdy patogen nie posiada odpowiednika w bazie danych, metoda ta pozwala na umieszczenie go między gatunkami najbliżej spokrewnionymi filogenetycznie.

Do molekularnych metod diagnostycznych rozwijanych w ostatnim czasie, które znajdują zastosowanie do identyfikacji grzybów patogennych należy zaliczyć techniki chipowe wykorzystujące mikromacierze DNA (microarray). W tej metodzie specyficzne sondy molekularne (np. gatunkowo-specyficzne dobrane na podstawie informacji z baz danych) umieszczane są na płytkach szklanych bądź nylonowych. Następnie obserwuje się hybrydyzację produktu amplifikacji PCR w analizowanych próbkach z sondami molekularnymi. Do opracowania sond molekularnych najczęściej służą regiony ITS1 lub ITS2. W procesie PCR używa się znakowanych nukleotydów i dzięki temu wynik odczytuje się na podstawie sygnału fluorescencji. Metoda ta znalazła szerokie zastosowanie również w innych działach diagnostyki medycznej i służy do analizy ekspresji genów odpowiedzialnych za wirulencję i odpowiedź immunologiczną.

Diagnostyka mikologiczna z zastosowaniem metod molekularnych wymaga dokładnego i uważnego opracowywania materiału badanego. Prawidłowe pobranie próbki od pacjenta może decydować o uzyskania materiału genetycznego patogenu w ilości odpowiedniej do przeprowadzenia reakcji PCR i o wyniku testu. Przed izolacją DNA należy przeprowadzić wstępną obróbkę materiału badanego, jaką jest homogenizacja (zwłaszcza w przypadku tkanek) oraz liza.

Kluczowymi etapami przy standaryzacji reakcji łańcuchowej polimerazy jest dobranie składu mieszaniny reakcyjnej w odpowiednich proporcjach, które zapewniają otrzymanie określonego produktu. Dużą rolę odgrywa także dobranie profilu temperaturowego i ilości cykli amplifikacji w celu maksymalizacji procesu. Szczególnie ważne jest unikanie zanieczyszczeń chemicznych analizowanych próbek, ponieważ niektóre odczynniki mogą wpływać na wydajność reakcji PCR. Do inhibitorów procesu zalicza się między innymi kwas wersenowy (EDTA), który chelatuje jony magnezu będące kofaktorem dla termostabilnej polimerazy DNA. Innymi inhibitorami reakcji są: agaroza, etanol, izopropanol, chlorki sodu i potasu, czy też detergenty. Stężenie matrycowego DNA również wywiera wpływ na reakcję PCR. Zbyt mała jego ilość w mieszaninie reakcyjnej powoduje, iż można nie uzyskać pożądanego produktu, natomiast jego zbyt duże stężenie hamuje proces.

Zastosowanie metod molekularnych w diagnostyce mikologicznej umożliwia wykrycie obecności patogenu nawet w sytuacji, gdy pacjent przyjmuje leczenie a obecność antymikotyków hamuje wzrost grzybów na pożywkach.



14 lipca 2017 Badania

Badanie mykologiczne

Standardem, jeśli chodzi o badanie mykologiczne, jest badanie materiału pobranego od pacjenta pod mikroskopem – jest to tak zwane badanie mykologiczne bezpośrednie. Jeśli osoba oceniająca preparat znajdzie w nim elementy strukturalne grzybni, świadczące o zakażeniu, wówczas wynik wygląda (mniej więcej) w ten sposób:

(+) wynik dodatni

z ewentualnym komentarzem, dotyczącym ilości i charakteru wykrytych elementów (np. „liczne komórki grzybów drożdżopodobnych”)

Jeżeli natomiast osoba oceniająca materiał pod mikroskopem nie znalazła żadnych elementów strukturalnych grzybni, wówczas na wyniku pojawia się:

(-) wynik ujemny

Niemniej jednak, do badania mikroskopowego pobiera się zaledwie część materiału, więc nie można wykluczyć występowania patogenu grzybiczego w całej próbce pobranej od pacjenta.

Z tego też względu, materiał jest albo wysiewany na specjalne podłoża (z długim czasem oczekiwania na wynik, o czym wspominaliśmy tutaj), lub też bezpośrednio z próbki od pacjenta izoluje się DNA i przeprowadza reakcję PCR (więcej o metodzie tutaj).

Otrzymując wynik badania, niezależnie od metody, jeśli jest on ujemny, znajdzie się na nim następująca informacja:

(-) wynik ujemny

z ewentualnym komentarzem – np. „wynik ujemny w kierunku dermatofitów, grzybów drożdżopodobnych oraz pleśniowych”

Natomiast, jeśli otrzymamy wynik dodatni, znajdziemy na nim łacińską nazwę patogenu grzybiczego, np:

Trichophyton rubrum (pierwszym członem jest rodzaj, drugim – gatunek)

jeśli więcej niż jeden patogen wywołuje zakażenie grzybicze, a bywa tak w przypadku grzybów drożdżopodobnych, na wyniku może widnieć tylko rodzaj patogenu, bez oznaczenia gatunkowego, np:

Candida species

W zależności od tego, jaki gatunek mikroorganizmu wywołał zakażenie grzybicze, lekarz dobiera odpowiedni lek  i leczenie – miejscowe lub doustne.

 

Badanie mykologiczne – sprawdź na czym polega



13 lipca 2017 Badania

Badanie mykologiczne

należy wykonać gdy lekarz dermatolog podejrzewa powierzchowne zakażenie grzybicze skóry, włosów lub paznokci grzybami chorobotwórczymi. Po odpowiednim przygotowaniu do badania, pacjent udaje się do laboratorium, gdzie wykwalifikowany personel pobiera próbkę ze zmieniono chorobowego miejsca.

Powierzchowne grzybice skóry i jej przydatków stanowią poważny problem, zarówno w aspekcie klinicznym, jak również epidemiologicznym oraz terapeutycznym. Ze względu na podobieństwo, a także różnorodność patogenów wywołujących te schorzenia, bardzo ważna jest odpowiednia diagnostyka mikologiczna. Poprawna identyfikacja gatunkowa patogenu odpowiedzialnego za stan chorobowy, pozwala na dobranie właściwego leczenia. Ze względu na pewne istniejące trudności w przypadku stosowania w praktyce laboratoryjnej konwencjonalnych metod diagnostyki zakażeń grzybiczych (na przykład zbyt długi czas oczekiwania na wynik hodowli, kontaminacja posiewów), ciągle poszukiwane są nowe metody, które umożliwią szybszą diagnostykę infekcji.

Przed pobraniem materiału do badania mykologicznego pomocna jest ocena ognisk chorobowych w świetle lampy Wooda. Jest to przenośna lampa kwarcowa, w której dzięki zastosowaniu specjalnego czarnego filtra, (filtr Wooda zbudowany z krzemianu baru z dodatkiem 9% tlenku niklu, którego pasmo przepustowości wynosi od 320 do 400 nm z maksimum w 365 nm), emitowane jest długofalowe promieniowanie nadfioletowe. Promieniowanie to ‚bombarduje’ komórki grzyba i w efekcie zaczynają one silnie fluoryzować w świetle lampy. Pozwala to na wstępne rozpoznanie pewnych typów zakażenia grzybiczego. Grzybica drobnozarodnikowa wywołana przez Microsporum canis daje w świetle lampy Wooda charakterystyczną, zielonkawą fluorescencję, natomiast łupież pstry wywołany przez Malassezia furfur charakteryzuje się żółto-białą fluorescencją.

Procedura pobierania materiału do badania mykologicznego:

Przy pobieraniu materiału do badania mikologicznego w grzybicach powierzchownych należy wyeliminować potencjalne źródła jego kontaminacji, stąd też do pobierania materiału wskazane jest używanie sterylnych narzędzi (skalpel, łyżeczka chirurgiczna, pęseta, wymazówka) oraz jałowych szalek Petriego do przechowywania pobranego od pacjenta materiału.

A) Grzyby dermatofitowe:

Materiał do badania stanowią włosy, łuski skórne oraz fragmenty płytek paznokciowych.

W zakażeniach skóry gładkiej, łuski skórne należy pobierać z czynnych miejsc na obwodzie ognisk chorobowych (z tak zwanych „aktywnych brzegów” zmiany). Gdy w obrębie zmiany występują krosty lub pęcherzyki, materiałem do badania może być ich pokrywa. W przypadku zakażeń skóry owłosionej, włosy do badania najlepiej pobierać z centrum zmiany, dodatkowo pobierając łuski skórne z obszaru zmienionego chorobowo.

Materiał z paznokci powinno pobierać się spod płytki paznokciowej (wyjątek stanowi biała powierzchowna onychomykoza, wówczas materiał należy pobierać z powierzchni płytki), a miejsce pobrania powinno znajdować się lub graniczyć z płytką morfologicznie zdrową.

B) Grzyby drożdżakowe:

Materiał do badania mogą stanowić łuski skórne, wymazy z fałdów skórnych, błon śluzowych, czy też fragmenty płytek paznokciowych. Materiał do badania z błon śluzowych pobiera się jałową wymazówką z miejsc zmienionych chorobowo. W przypadku łusek oraz fałdów skórnych materiał można pobierać jałowym skalpelem, jeśli to możliwe, z młodych zmian „satelitarnych”, narażonych na działanie ciepła, wilgoci lub otarcia (które są idealnym środowiskiem do rozwoju grzybów drożdżakowych). Przy zakażeniu paznokci oraz wałów paznokciowych, materiał do badania stanowić może wydzielina ropna, natomiast, jeżeli takiej wydzieliny brak, można przeprowadzić tzw. „test z nitką”. Pod wałem paznokciowym na 24 godziny umieszcza się nitkę nasączoną płynnym podłożem Sabourauda, po wyjęciu stanowi ona materiał do założenia hodowli.

C) Grzyby pleśniowe:

Materiał do badania, podobnie jak w przypadku pozostałych patogenów, pobiera się w zależności od objawów klinicznych zakażenia. Z łusek skórnych materiał należy pobierać jałowym skalpelem z miejsc zmienionych chorobowo, natomiast z paznokci materiał powinno pobierać się podobnie, jak w przypadku dermatofitów – spod płytki paznokciowej, przy granicy z morfologicznie zdrową płytką.

Część pobranego materiału ocenia się pod mikroskopem, by ewentualnie potwierdzić zakażenie grzybicze, jednak na tym etapie jeśli wynik jest dodatni, nie można dokonać rozpoznania gatunku patogenu, jeśli natomiast wynik jest ujemny, nie można ostatecznie wykluczyć grzybicy.

Kolejnym etapem badania mykologicznego może być założenie hodowli reszty materiału, jednakże jest to metoda charakteryzująca się czułością pomiędzy 60 a 70%, co oznacza, że statystycznie co czwartej próbki nie uda się zidentyfikować ze względu na brak wzrostu patogenu grzybiczego. Jest to istotną przeszkodą dla lekarza, ponieważ leczenie grzybicy dobiera się pod konkretne rodzaje grzybów. Inną wadą jest długi czas oczekiwania na wynik badania hodowlanego, który wynosi od 4 do 6 tygodni.

Dzięki zastosowaniu metod biologii molekularnej pojawia się możliwość skrócenia czasu oczekiwania na wynik badania mikologicznego z uzyskaniem informacji o gatunku grzyba wywołującego zakażenie. Obecnie diagnostyka molekularna opiera się na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) i charakteryzuje się dużą specyficznością wobec rodzajów i gatunków patogenów grzybiczych. Dużą zaletą jest również wysoka czułość reakcji. Ponadto metodyka badań molekularnych jest dosyć prosta do wykonania. Opracowując zestawy do diagnostyki molekularnej grzybic zwraca się uwagę na to, aby jak najmniejsza ilości etapów procedury badania umożliwiła uzyskanie wyniku. Dzięki mało skomplikowanej procedurze zmniejsza się możliwość zanieczyszczenia materiału badanego i uzyskiwania fałszywych wyników.

Materiał pozostały po badaniu mikroskopowym można zbadać również metodą PCR. Jest to obecnie zdecydowanie najczulsza (97-99%) metoda stosowana w mykologii.  Polega ona na wyizolowaniu materiału genetycznego z próbki pobranej od pacjenta. Jeśli znajduje się tam również DNA patogenu grzybiczego, podczas reakcji PCR zostaje ono powielone. Mieszanina reakcyjna jest zoptymalizowana aby uniknąć procesu hamowania reakcji PCR oraz powstawania niepożądanych produktów. Metoda PCR pozwala na identyfikację patogenów grzybiczych co do rodzaju i gatunku. Kolejną zaletą jest czas – wynik badania otrzymuje się w ciągu kilku dni.

Po otrzymaniu wyniku badania, pacjent powinien się udać na ponowną konsultację do lekarza, w celu określenia schematu leczenia, w przypadku stwierdzenia zakażenia grzybiczego.

O naszych badaniach <link>


derma_lab_logo_white-01

Laboratorium Dermatologiczne Derma-Lab specjalizuje się w szybkiej diagnostyce zakażeń grzybiczych i pasożytniczych: skóry, włosów oraz paznokci.

Adres

ul. Stefana Jaracza 60B
(wejście od dziedzińca)
50-305 Wrocław

Dane kontaktowe

Dojazd

Autobusy:
106, 115, 128, 148, 246, N, A

Derma-Lab 2017. All rights reserved.